Kodeki i kodowanie dźwięku

G.711

Co to jest G.711?

G.711 to standard cyfrowego zapisu mowy stosowany w klasycznej telefonii i VoIP. Jest kodekiem wąskopasmowym: wiernie odwzorowuje telefoniczne pasmo głosu, ale nie zapewnia szerokopasmowego brzmienia HD. W aplikacjach można spotkać oznaczenia PCMA i PCMU, wskazujące jego dwa warianty.

Do czego służy G.711?

Służy do przenoszenia głosu bez silnej kompresji charakterystycznej dla wielu nowszych kodeków. Często stanowi wspólny format centrali, telefonu i operatora, co ogranicza potrzebę konwersji. Wariant A-law jest tradycyjnie związany z europejską telefonią, a μ-law między innymi z Ameryką Północną.

Jak może mi pomóc G.711?

Biuro łączące nową centralę IP ze starszą bramą może dzięki G.711 zachować prosty, zgodny tor rozmowy. Administrator łatwiej porównuje dźwięk przed i po migracji, ponieważ nie dokłada silnej kompresji. Ceną tej prostoty jest większe zapotrzebowanie na pasmo niż przy G.729.

Jakie problemy rozwiązuje G.711?

Gdy operator obsługuje tylko jeden wariant, trzeba sprawdzić listę dozwolonych kodeków i wynik negocjacji. Użycie G.711 nie gwarantuje poprawnego działania faksu: transmisję nadal mogą zakłócić straty pakietów, jitter i przetwarzanie dźwięku. Nie odtworzy też wysokich częstotliwości usuniętych wcześniej w torze rozmowy.

Technologia

Standard wykorzystuje PCM z częstotliwością 8000 próbek na sekundę i ośmiobitowym kodowaniem każdej próbki. Daje to 64 kbit/s samego dźwięku w jednym kierunku. Rzeczywisty ruch jest większy przez RTP, UDP, IP i warstwę łącza. Krzywe A-law i μ-law nieliniowo odwzorowują amplitudę, poprawiając użyteczność ograniczonej liczby poziomów.

Gdzie można wykorzystać G.711?

G.711 jest częstym wyborem dla połączeń z operatorem, bram analogowych oraz diagnostycznych rozmów porównawczych. Przy planowaniu wielu jednoczesnych połączeń należy liczyć oba kierunki transmisji i narzut sieciowy. Nie wystarczy pomnożyć liczby rozmów przez samą przepływność kodeka.