Kodeki i kodowanie dźwięku

G.726

Co to jest G.726?

G.726 to rodzina wąskopasmowego kodowania mowy wykorzystująca ADPCM, czyli zapisująca przewidywane różnice sygnału zamiast każdej próbki wprost. Jest spotykana w starszych systemach telefonicznych, urządzeniach bezprzewodowych i bramach. Sama nazwa nie określa jeszcze wybranego trybu przepływności ani sposobu pakowania danych.

Do czego służy G.726?

Standard służy do zmniejszenia strumienia głosu w porównaniu z prostym kodowaniem PCM. Pozwala wybierać między przepływnością a jakością odpowiednio do wyposażenia systemu. Nie jest protokołem radiowym DECT ani sposobem zestawiania rozmów: może być jednym z formatów dźwięku użytych wewnątrz większego rozwiązania.

Jak może mi pomóc G.726?

Przy podłączaniu starszej bazy telefonicznej do bramy IP zgodny G.726 może ograniczyć liczbę konwersji. Użytkownik zachowuje działające słuchawki, a administrator planuje modernizację etapami. Warunkiem jest sprawdzenie nie tylko nazwy kodeka w obu urządzeniach, lecz także zgodnego trybu i formatu transmisji.

Jakie problemy rozwiązuje G.726?

Charczenie lub niezrozumiały dźwięk mimo pozornie prawidłowej negocjacji może wynikać z odmiennego uporządkowania bitów w danych RTP. Istnieją historyczne różnice implementacyjne, dlatego należy porównać dokumentację bramy i centrali. Zmniejszenie przepływności nie przywróci jakości utraconej przez uszkodzoną linię analogową.

Technologia

G.726 definiuje tryby 16, 24, 32 i 40 kbit/s. Predykcja sygnału i adaptacja kroku kodowania pozwalają przesyłać mniej bitów na próbkę niż w G.711. W telefonii IP potrzebne jest dodatkowo odpowiednie opakowanie w RTP; zgodność warstwy kodowania nie wystarcza bez zgodności tego opakowania.

Gdzie można wykorzystać G.726?

Pojęcie pojawia się podczas integracji istniejących instalacji DECT, oceny specyfikacji bram i odtwarzania starszych nagrań. W nowym systemie warto ustalić, czy obecność kodeka rozwiązuje konkretną potrzebę sprzętową. Rozbudowana lista kodeków nie jest sama w sobie miarą jakości telefonu.